桃花源记翻译及原文拼音
更新于:2023-04-29 20:54:02
东晋太元年间,武陵郡有个人以打渔为生。他顺着溪水行船,忘记了路程的远近。忽然遇到一片桃花林,生长在溪水的两岸,长达几百步,中间没有别的树,花草鲜嫩美丽,落花纷纷的散在地上。渔人对此(眼前的景色)感到十分诧异,继续往前行船,想走到林子的尽头。
桃林的尽头就是溪水的发源地,于是便出现一座山,山上有个小洞口,洞里仿佛有点光亮。于是他下了船,从洞口进去了。起初洞口很狭窄,仅容一人通过。又走了几十步,突然变得开阔明亮了。(呈现在他眼前的是)一片平坦宽广的土地,一排排整齐的房舍。还有肥沃的田地、美丽的池沼,桑树竹林之类的。田间小路交错相通,鸡鸣狗叫到处可以听到。人们在田野里来来往往耕种劳作,男女的穿戴,跟桃花源以外的世人完全一样。老人和小孩们个个都安适愉快,自得其乐。
村里的人看到渔人,感到非常惊讶,问他是从哪儿来的。渔人详细地做了回答。村里有人就邀请他到自己家里去(做客),设酒杀鸡做饭来款待他。村里的人听说来了这么一个人,就都来打听消息。他们自己说他们的祖先为了躲避秦时的战乱,领着妻子儿女和乡邻来到这个与人世隔绝的地方,不再出去,因而跟外面的人断绝了来往。他们问渔人现在是什么朝代,他们竟然不知道有过汉朝,更不必说魏晋两朝了。渔人把自己知道的事一一详尽地告诉了他们,听完以后,他们都感叹惋惜。其余的人各自又把渔人请到自己家中,都拿出酒饭来款待他。渔人停留了几天,向村里人告辞离开。村里的人对他说:我们这个地方不值得对外面的人说啊。
渔人出来以后,找到了他的船,就顺着旧路回去,处处都做了标记。到了郡城,到太守那里去说,报告了这番经历。太守立即派人跟着他去,寻找以前所做的标记,终于迷失了方向,再也找不到通往桃花源的路了。南阳人刘子骥,是个志向高洁的隐士,听到这件事后,高兴地计划前往。但没有实现,不久因病去世了。此后就再也没有问桃花源路的人了。
《桃花源记》的原文及拼音
jigrave;n tagrave;i yuaacute;n zhōng ,wǔ liacute;ng reacute;n bǔ yuacute; weacute;i yegrave; 。yuaacute;n xī haacute;ng ,wagrave;ng lugrave; zhī yuǎn jigrave;n 。
晋太元中,武陵人捕鱼为业。缘溪行,忘路之远近。
hū feacute;ng taacute;o huā liacute;n ,jiaacute; agrave;n shugrave; bǎi bugrave; ,zhōng wuacute; zaacute; shugrave; ,
忽逢桃花林,夹岸数百步,中无杂树,
fāng cǎo xiān měi ,luograve; yīng bīn fēn ,yuacute; reacute;n shegrave;n yigrave; zhī 。
芳草鲜美,落英缤纷,渔人甚异之。
fugrave; qiaacute;n haacute;ng ,yugrave; qioacute;ng qiacute; liacute;n 。
复前行,欲穷其林。
liacute;n jigrave;n shuǐ yuaacute;n ,biagrave;n deacute; yī shān ,shān yǒu xiǎo kǒu ,fǎng foacute; ruograve; yǒu guāng 。
林尽水源,便得一山,山有小口,仿佛若有光。
biagrave;n shě chuaacute;n ,coacute;ng kǒu rugrave; 。chū jiacute; xiaacute; ,caacute;i tōng reacute;n 。
便舍船,从口入。初极狭,才通人。
fugrave; haacute;ng shugrave; shiacute; bugrave; ,huō raacute;n kāi lǎng 。
复行数十步,豁然开朗。
tǔ digrave; piacute;ng kuagrave;ng ,wū shě yǎn raacute;n ,yǒu liaacute;ng tiaacute;n měi chiacute; sāng zhuacute; zhī shǔ ,
土地平旷,屋舍俨然,有良田美池桑竹之属,
qiān mograve; jiāo tōng ,jī quǎn xiagrave;ng weacute;n 。
阡陌交通,鸡犬相闻。
qiacute; zhōng wǎng laacute;i zhǒng zuograve; ,naacute;n nǚ yī zhe ,xī ruacute; wagrave;i reacute;n ;
其中往来种作,男女衣著,悉如外人;
huaacute;ng fā chuiacute; tiaacute;o ,bigrave;ng yiacute; raacute;n zigrave; legrave; 。
黄发垂髫,并怡然自乐。
jiagrave;n yuacute; reacute;n ,nǎi dagrave; jīng ,wegrave;n suǒ coacute;ng laacute;i 。jugrave; daacute; zhī 。
见渔人,乃大惊,问所从来。具答之。
biagrave;n yagrave;o haacute;i jiā ,shegrave; jiǔ shā jī zuograve; shiacute; 。cūn zhōng weacute;n yǒu cǐ reacute;n ,xiaacute;n laacute;i wegrave;n xugrave;n
便要还家,设酒杀鸡作食。村中闻有此人,咸来问讯。
zigrave; yuacute;n xiān shigrave; bigrave; qiacute;n shiacute; luagrave;n ,lǜ qī zǐ yigrave; reacute;n laacute;i cǐ jueacute; jigrave;ng ,buacute; fugrave; chū yān ;
自云先世避秦时乱,率妻子邑人来此绝境,不复出焉;
suiacute; yǔ wagrave;i reacute;n jiān geacute; 。wegrave;n jīn shigrave; heacute; shigrave; ,nǎi buacute; zhī yǒu hagrave;n ,wuacute; lugrave;n wegrave;i jigrave;n 。
遂与外人间隔。问今是何世,乃不知有汉,无论魏晋。
cǐ reacute;n yī yī weacute;i jugrave; yaacute;n suǒ weacute;n ,jiē tagrave;n wǎn 。
此人一一为具言所闻,皆叹惋。
yuacute; reacute;n gegrave; fugrave; yaacute;n zhigrave; qiacute; jiā ,jiē chū jiǔ shiacute; 。tiacute;ng shugrave; rigrave; ,ciacute; qugrave; 。
余人各复延至其家,皆出酒食。停数日,辞去。
cǐ zhōng reacute;n yǔ yuacute;n :buacute; zuacute; weacute;i wagrave;i reacute;n dagrave;o yě !
此中人语云:不足为外人道也!
jigrave; chū ,deacute; qiacute; chuaacute;n ,biagrave;n fuacute; xiagrave;ng lugrave; ,chugrave; chugrave; zhigrave; zhī 。
既出,得其船,便扶向路,处处志之。
jiacute; jun xiagrave; ,yigrave; tagrave;i shǒu shuō ruacute; cǐ 。
及郡下,诣太守说如此。
tagrave;i shǒu jiacute; qiǎn reacute;n suiacute; qiacute; wǎng ,xuacute;n xiagrave;ng suǒ zhigrave; ,suiacute; miacute; ,buacute; fugrave; deacute; lugrave; 。
太守即遣人随其往,寻向所志,遂迷,不复得路。
naacute;n yaacute;ng liuacute; zǐ jigrave; ,gāo shagrave;ng shigrave; yě ,weacute;n zhī ,xīn raacute;n guī wǎng ,
南阳刘子骥,高尚士也,闻之,欣然规往,
wegrave;i guǒ ,xuacute;n bigrave;ng zhōng 。hograve;u suiacute; wuacute; wegrave;n jīn zhě 。
未果,寻病终。后遂无问津者。
《桃花源记翻译及原文拼音》阅读地址:http://haoshilao.com/2023/0429/1170944.htm